Әнкәйгә

Чәчләремә инде чаллар кунган,
Гомер көзләренә барабыз.
Синең янга кайтсак барыбыз да,
Сабый булып әнкәй калабыз.

К у ш ы м т а:
Без бит, әнкәй, синең биш җимешең,
Чәчләреңә кунган көмешең.
Без биш балаң, без бит биш багалмаң,
Ходай биргән бәхет өлешең.

Бер елмаеп каравың да җитә,
Дөнья мәшәкате онтыла.
Әткәй рухы калган йортыбызга,
Күңел һаман сиңа тартыла.

К у ш ы м т а.

Догаларың безне озатып йөри,
Сине уйлап чыксам, юл уңа.
Син булганда, без бәхетле бүген,
Газиз әнкәй, исән бул гына.

К у ш ы м т а.