Рәнҗү

Син, яратам, дидең, ә мин уйламыйча,
Мин башканы, дидем, яратам…
Йөрәккәем һаман сызлап куя,
Исемә төшсә синең карашың…

К у ш ы м т а:
Рәнҗеткәнмен сине ул чагында,
Җанда яши авыр бер төен.
Йөрәгемне һаман сызландырып
Язмыш елый, сузып үз көен.

Еллар үткәч бары, мин аңладым сине,
Рәнҗеткәнмен икән ул чакта…
Калмас иде яра җанда гомерлеккә,
Мин дә сөям, дисәм ул чакта…

К у ш ы м т а.

Үткәннәргә кире кайтып булмый икән,
Калсалар да сагынып көткәннәр.
Безнең яшьлек, сөю калган сукмаклардан
Үтә инде бүген бүтәннәр…

К у ш ы м т а.